OBRÓBKA NA TWARDO
Obróbka na twardo umożliwia skrawanie materiałów o dużej twardości. Możliwe jest to za pomocą oprzyrządowania wykonanego z ceramiki mieszanej i polikrystalicznego, regularnego azotku boru, wkładek ostrzowych zabezpieczonych warstwami twardymi. Obróbka na twardo znajduje zastosowanie w obróbce kół zębatych, wałów i krzywek o skomplikowanych, trudnych do uzyskania kształtach oraz w produkcji i regeneracji form i matryc. Rozważając czynniki ekonomiczne i użytkowe w obróbce na twardo należy ja porównać z obróbką szlifowaniem. Obróbka na twardo umożliwia eliminację kosztowej i obciążającej środowisko obróbki szlifowaniem.
Czynniki przemawiające za obróbka na twardo to:
Niewielkie nakłady finansowe w czasie inwestycji (niższe koszty obrabiarek, mniejsza liczba zapotrzebowania na obrabiarki, mniejsza powierzchnia robocza).
Zmniejszenie czasu obróbki pojedynczego metalu ( możliwa eliminacja obróbki kształtującej przed obróbką cieplną, znaczne skrócenie czasów maszynowych, zmniejszenie liczby operacji przy obróbce złożonych kształtów jednym narzędziem).
Oszczędność w zużyciu energii elektrycznej.
Poprawa dokładności wykonywania obrobionych detali ( obróbka detali o złożonych kształtach w jednym zamocowaniu, łatwe utrzymanie prostopadłości, równoległości i współosiowości obrabianych przedmiotów).
Wysoka elastyczność obróbki ( obróbka złożonych kształtów jednym narzędziem, możliwość obróbki różnych rodzajów detali).
Produkcja przyjazna dla środowiska ( możliwość obróbki na sucho, w przypadku wiór istnieje możliwość recyclingu).
Zmniejszenie kosztów obróbki przy różnych rodzajach produkcji.
Obróbka na twardo powinna być wykonywana na obrabiarkach o określonej sztywności i wytrzymałości. Zaleca się przede wszystkim stosowanie noży o maksymalnym możliwym przekroju trzonka.